GİRESUN’U KEŞFET · İLÇE REHBERİ

Piraziz

Giresun'un en batıdaki ilçesi: dar bir kıyı şeridi, hemen arkasında dikleşen fındık yamaçları ve adını taşıyan coğrafi işaretli elma.

Kuşak: Kıyı şeridi
keşif noktası: 6

Kategori dağılımıDoğa & Yaylalar · 1Şehir & Kültür · 4Deniz & Kıyı · 1

İLÇENİN TAMAMI

Gezilecek yerler

Her noktanın özeti, uzun anlatımı ve metnin dayandığı kaynaklar aşağıda sırayla veriliyor.

1 / 6

Eğrice Plajı

İlçenin denize girilen koyu, kamp ve karavan alanı.

Piraziz kıyısındaki iki koydan ikincisinde yer alan Eğrice, ilçede denize girilen yer. Belediye uzun süre kendi halk plajını açmamış, kumluk alanda plaj hizmetini yerel bir aile kendi yaptığı duş, tuvalet, soyunma kabini ve cankurtaran kulesiyle yürütmüştür; valiliğin 2025 deniz suyu analizinde plaj adıyla anılıyor ve suyu "İyi" kalitede ölçülmüştür. 2022'de imzalanan Eğrice Kamp ve Karavan Parkı projesiyle büfe ve WC-duş konteynerleri, şezlong ve şemsiyeler, balıkçı kanoları ve on karavan alanı planlandı. Dik ve yüksek kıyılar arasında yer yer oluşan kumsallardan biri; deniz suyu sıcaklığı temmuz-ağustosta en yüksek değerine ulaşıyor.

2 / 6

Bendehor Kalesi

Piraziz'in en eski iskân yeri, Kaleyanı'ndaki kale kalıntısı.

Bendehor (Mendehorya) Kalesi, resmî ilçe tarihinde Piraziz'in en eski iskân yeri sayılıyor; bugün Kaleyanı ya da Ayıkaşı denen mahallenin bulunduğu yerdedir. Çepni beyleri yöreyi ele geçirdiğinde ahalisi Hıristiyan olan küçük bir istihkâm, bir palankaydı; 1455 kaydında burada 24 erkek mükellefin oturduğu ve 1.868 akçe vergi alındığı yazılı. Kalenin antik çağlara inip inmediği ve adın anlamı konusunda tarihçiler arasında mutabakat yok, kaynaklar bu noktada ihtiyatlı. Sahilde kent oluşumu başlayınca merkezî işlevini yitirmiş, nüfus Abdal İskelesi ve cami çevresinde toplanmıştır.

3 / 6

Şeyh İdris Camii ve Türbesi

Gökçeali köyünde 14. yüzyıl sonundan kalan inanç durağı.

Vakıflar Genel Müdürlüğü'ndeki vakfiyeye göre Şeyh İdris 1399'da vefat etmiş; ilçe tarihinde onun 1397'deki fetih ve iskân sürecine dervişleriyle katılan bir Ahi önderi olduğu, Şeyhli Mahallesi'nde tekkesini, Gökçeali köyünde camiyi kurduğu anlatılıyor. Minaresi olmayan cami içten ahşap tavanlı, dıştan kırma çatılıdır; kuzey cephesindeki yuvarlak kemerli kapının üzerinde on satırlık bir kitabe var. Yedigen planlı türbenin kubbesi yedi kolonla taşınır. Türbenin yenilenme tarihi resmî kaynaklar arasında ayrışıyor — biri 1990'ların sonunda baldaken tarzda yeniden inşa edildiğini, biri 2012'de yeniden yapıldığını yazıyor; 1980 ve 2004'teki onarımların ardından son restorasyon 2013'te tamamlanarak türbe ziyarete açılmıştır.

4 / 6

Pazarsuyu Deresi ve Deltası

İlçenin doğu sınırını çizen dere ve denize açıldığı düzlük.

Pazarsuyu, Piraziz ile Bulancak arasındaki sınırı çizer ve ilçenin en önemli akarsuyudur; batıya doğru Domuz, Kelek, Bozat ve Çayırağacı dereleri, Ordu sınırında da Piraziz Deresi sıralanır. Denize kavuştuğu delta, dik kıyılar ve derin vadilerden oluşan 130 kilometrekarelik ilçenin en geniş düzlüğü. Yıllık yağış ortalaması 1.100-1.300 milimetre olduğu için dere boyu yıl boyu yeşil kalıyor. Vadi yamaçlarındaki fındık bahçelerinin üstünde kızılağaç, kestane ve kayın ormanı başlıyor.

5 / 6

Abdal İskelesi ve İlçe Merkezi

Kasabanın 19. yüzyılda büyüdüğü iskele ve pazar yeri.

Bugünkü ilçe merkezi, 19. yüzyılın ikinci yarısında bir iskele, bir cami ve hafta pazarının çevresinde oluştu. 1869 tarihli resmî bir kararla burada cuma günleri Abdal İskele Pazarı kuruldu; cuma seçilmesinin nedeni merkezî bir caminin varlığıydı ve çevre köyler ibadetten sonra burada alışveriş edip haberleşiyordu. 1870'te pazara gelenin çokluğu üzerine Tiralizade Ali Efendi'nin yaptırdığı camiye kadrolu imam tayini istendi; caminin çevresinde oluşan küçük esnaf kümesi şehrin çekirdeğini kurdu. Yirmi yıl sonra belediye teşkilatı kurulmuş, 1892'de nahiye belediye reisinin Abdullah Bey olduğu kayda geçmiştir.

6 / 6

Tiralizade Hasan Bey Konağı

1906-1908 yapımı, Karadeniz'de ender bir konak örneği.

Kasaba içindeki bu konak, resmî ilçe envanterinde Piraziz'in tarihçe en eski eseri sayılıyor; Osmanlı'nın son döneminde 1906-1908 arasında yapılmış ve konak yaşamını yansıtmasıyla Karadeniz Bölgesi'nde eşine az rastlanır bir sivil mimarlık örneği kabul ediliyor. Bodrum üzerine iki katlı binanın geniş bir avlusu, ailenin eşyaları ve kendilerine ait özel bir kütüphanesi var. Taş söveli iki kanatlı cümle kapısı ve ızgara tepe pencereli oda kapıları Giresun evi özelliği taşır, ancak cümle kapısının demirden olması onu ayırır. Sac kaplı kırma çatısı, dört sıra penceresi ve taş kolonla taşınan balkonunun yanında köşe ile kat silmeleri, söveleri ve saçaklarındaki barok-rokoko süslemeler konağı diğer Giresun evlerinden belirgin biçimde ayırıyor.

AYNI İLÇENİN SOFRASI

Piraziz mutfağı

Piraziz mutfağı dar bir kıyı şeridiyle hemen arkasındaki fındık yamaçları arasında kuruluyor. Kaymakamlığın yöresel lezzetler sayfası malzemeyi tek tek sayıyor: karalahana, ısırgan, pezik, madımak, galdirik, mantar, sakarca, mendek ve merulcan; hayvansal yanda süt, yoğurt, yumurta, tereyağı, süzme, bal, peynir ve çökelek. Kilerde fırın fasulyesi ve darı unu, turşular, salçalar ve pekmezler durur. Tatlı tarafı meyveye ve pekmeze dayanıyor: taflan, üzüm, armut ve töngel pekmezleri, bir de coğrafi işaretli Piraziz elması. İlçenin kendi adıyla anılan iki lezzeti ise köftesi ve pidesi.

Bu ilçenin yemekleri, malzemeleri ve mevsim notları Giresun’da Yemek sayfasında ilçe başlığı altında duruyor.

Piraziz mutfağına git

Tüm keşif noktalarına dön

Bu sayfa bir tanıtım derlemesidir. Yol durumu, ulaşım ve ziyaret saatleri mevsime göre değişir; yola çıkmadan önce yerel kaynaklardan doğrula.