1 / 4Nerede yoğunlaşıyor, neden geriliyor
İlin topografyası ve engebeli arazi yapısı, hayvancılığı küçük ölçekte tutuyor: dar ve oldukça küçük alanlara yerleşmiş aile işletmeleri genellikle kendi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik olarak az sayıda, üç dört baş hayvan besleyebilecek imkânlara sahip. Hayvancılık yoğun olarak, arazinin kıyı kesimine göre nispeten daha düz olduğu ve hayvancılık yapmaya müsait geniş yaylaların bulunduğu Dereli, Alucra ve Şebinkarahisar ilçelerinde yapılıyor. Valilik, iç kesimlerin hayvancılığa müsait olmasına karşın sektörün il ekonomisi içinde giderek azaldığını açıkça yazıyor ve nedenlerini sıralıyor: yem bitkileri üretiminin yetersizliği, girdi fiyatlarının yüksekliği, çayır ve mera alanlarının yetersizliği ve kırsal nüfusun iç ile dış göç nedeniyle sürekli azalması. Bu son neden coğrafya bölümündeki nüfus dağılımıyla da örtüşüyor: nüfus kıyıda yoğunlaşırken iç kesim seyreliyor.
2 / 4Büyükbaş: sığır ve ıslah
Giresun'da en fazla bulunan hayvan sığır. Büyükbaş hayvan varlığında ıslah çalışmalarının sonucu ölçülebilir biçimde görülüyor: bölgeye uygun, bol süt ve et verimi yüksek kültür ile kültür melezi ırkların oransal payı artarken yerli ırkların oransal payı azalmış durumda. Hayvancılığın bu ölçekte sürdürülmesi, yayla kültürüyle de doğrudan ilişkili. Yaylalar yalnız şenlik yeri değil; otlatma alanı olarak ailelerin yıllık döngüsünün bir parçası. Gölyanı Obası gibi obalara yaylacıların nisan ile aralık ayları arasında çıktığı, şenlik zamanlarında yaylanın daha canlı olduğu aktarılıyor. Aynı döngü oyun ve müzik bölümlerinde de karşımıza çıkıyor: birçok yerleşim merkezinin ortak yaylasında birleşen halk, birlikte oynadığı oyunlarla birbirinin kültüründen etkileniyor.
3 / 4Küçükbaş: Karayaka ve Akkaraman
Küçükbaş hayvancılık ilin iç kesimlerinde daha yaygın. Valilik'in verdiği bilgiye göre küçükbaş hayvan varlığı içindeki koyun varlığının tamamı yerli ırklardan oluşuyor. Irk dağılımı yükseltiye göre ayrılıyor: sahil ve orta kesimlerde Karayaka ırkı, yüksek kesimlerde ise Akkaraman ırkı hâkim. Küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinin geliştirilmesi ve kırmızı et üretiminin artırılması için ilde Romanov koyununun yaygınlaştırıldığı belirtiliyor. Bu yükseltiye göre ayrışma, ilin başka alanlarındaki ayrışmayla aynı mantıkta: ceviz çeşitleri sahil ve yayla kesimlerinde farklılaşıyor, mutfakta kıyı ile iç kesim farklı sofralar kuruyor, oyunlarda Kelkit Havzası'na dahil ilçelerde bar türü oyunlar görülüyor.
4 / 4Arıcılık, kümes hayvancılığı, balık
Valilik, ilde arıcılık yapanların sayısının gün geçtikçe arttığını belirtiyor; ayrıca kümes hayvancılığı ve balıkçılık da yapılıyor. İlçe ölçeğinde somut bir örnek Görele: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün aktardığına göre ilçenin ekonomik yapısı fındık tarımına, hayvancılığa, balıkçılığa, arıcılığa ve ormancılığa dayanıyor; deniz balıkçılığının yanında son yıllarda alabalık yetiştiriciliği de büyük gelişme gösterdi ve arıcılıkta toplam kovan sayısı 3.000'e ulaştı. Su ürünleri tarafında mutfak sayfası da aynı eğilimi doğruluyor: derelerde doğal olarak yetişen alabalık çok değerli sayılıyor ve son yıllarda gelişen kültür balıkçılığında genel olarak havuz alası ile somon yetiştiriliyor. Süt ürünleri tarafında ise beyaz peynir, deri peyniri, küp peyniri ve çökelek üretimi yapılıyor.
