Giresun'un nüfusça en küçük ilçesi; adını ahşap çanak ustalarından alan, UNESCO korumasındaki ıslık diliyle tanınan dik vadiler ülkesi.
Kuşak
İç kesim
keşif noktası
6
Kategori dağılımıDoğa & Yaylalar · 2Şehir & Kültür · 4
İLÇENİN TAMAMI
Gezilecek yerler
Her noktanın özeti, uzun anlatımı ve metnin dayandığı kaynaklar aşağıda sırayla veriliyor.
ŞEHİR & KÜLTÜR
1 / 6
Kuşköy
Islık diliyle konuşulan, UNESCO listesindeki dağ köyü.
Çanakçı Deresi'nin yukarı kesiminde, 760 metre dolayında bir yükseltide kurulmuş, mahalleleri yamaçlara dağılmış bir köy. Burada en az üç yüz yıldır vadinin iki yakası arasında parmak, dil, dudak ve yanak yardımıyla ıslıkla konuşuluyor; dik topoğrafya seslenmeyi imkânsız kıldığı için gelişen bu yöntem 2017'de UNESCO'nun Acil Koruma Gerektiren Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne alındı. Yaz ayları köyü gezmek ve yürüyüş yapmak için en uygun dönem.
ŞEHİR & KÜLTÜR
2 / 6
Islık Dili Kültür ve Sanat Festivali
Kuşköy'de her yıl yapılan ıslıkla konuşma şenliği.
Kuşköy'de 1990'lı yıllardan bu yana her yıl düzenlenen festival, ıslık dilini genç kuşaklara aktarmak için kuruldu; 2026'da 27'ncisi yapıldı. Programın merkezinde köylülerin verilen cümleleri ıslıkla anlatmaya çalıştığı yarışma var; halk oyunları ve yerel müzik de eşlik ediyor. Tarih yıldan yıla değişiyor, genellikle yaz sonuna denk geliyor — gitmeden önce ilçeden teyit etmek iyi olur.
DOĞA & YAYLALAR
3 / 6
Saylıdere Şelalesi
Kuşköy sınırlarında, say kayalıkları üzerinden dökülen şelale.
Kaynağını Sis Dağı yönünden alan akarsu, yöresel adıyla "say" denen yatık kaya tabakalarının üzerinden hızla kayarak basamak basamak çağlayanlar oluşturuyor. Kuşköy sınırları içinde kalıyor ve kaymakamlığın ilçe tanıtımında öne çıkardığı iki noktadan biri. Kar suları çekildikten sonra, ilkbahar sonu ve yaz başı en gür dönemi.
ŞEHİR & KÜLTÜR
4 / 6
Karabörk
764 metrede, eski belde statüsünü taşımış dağ yerleşimi.
İlçe merkezinin 7 kilometre güneyinde, 764 metre yükseltide bir yerleşim. 1893'te Kürtün'den ayrılıp Görele'ye, 1924'te Giresun'a bağlanan Karabörk 1992'de belediye oldu, nüfusu iki binin altına düşünce 2013'te bu statüyü yitirdi. Dağınık evleri, fındık bahçeleri ve vadiye bakan sırtlarıyla Çanakçı'nın kırsal dokusunu en iyi gösteren duraklardan biri.
DOĞA & YAYLALAR
5 / 6
Çanakçı Deresi Vadisi
İlçe merkezini ikiye bölen, Görele'de denize açılan vadi.
Güneydeki dağlardan doğan Çanakçı Deresi ilçe merkezini ortadan ikiye ayırıp kuzeye iniyor ve Görele'de denize kavuşuyor. Kıyıdan yalnızca 17 kilometre içeride olmasına karşın vadi hızla yükseliyor; yol boyunca fındık bahçeleri, çay tarlaları ve dağınık yamaç evleri sıralanıyor. Vadinin merkezinde yüzyıllarca ahşap kap ve çanak üretildi; ilçe adını da "çanak ustasının bulunduğu yer" anlamında buradan aldı. Islık dilinin neden burada doğduğunu anlamak için vadiye bir kez bakmak yeterli.
ŞEHİR & KÜLTÜR
6 / 6
Hapan Kahvesi
Araç yolu yokken kurulan, tepedeki eski yol kahvesi.
Çanakçı ile Görele'yi ve çevre köyleri birbirine bağlayan yolun kenarında, bir tepenin üstünde kurulu küçük bir kahve. Yöre halkının araç yolu olmadığı dönemde yol üstünde dinlendiği duraktı; bugün hâlâ açılıyor, çayı demleniyor ve misafirini ağırlıyor. Kaymakamlık onu ilçenin mimari-kültürel duraklarından biri olarak sayıyor. Yolu yaz ve sonbaharda daha rahat; bir bardak çay için durmaya değer.
AYNI İLÇENİN SOFRASI
Çanakçı mutfağı
Çanakçı kıyıdan 17 kilometre içeride, dik vadilerin ve fındık bahçelerinin arasında kalır; mutfağı da buna göre balıktan çok topraktan beslenir. 1991'e kadar Görele'nin bucağı olduğu için sofra geleneği Görele mutfağıyla neredeyse aynıdır: mısır unu ekmeğin ve çorbanın temelidir, karalahana kışın değişmeyen sebzesidir. Bahçeden ve yol kenarından toplanan yabani otlar, kurutulmuş fasulye ve yayla peyniri kileri tamamlar. Tereyağı burada baharat gibi kullanılır; neredeyse her tencere onunla kapanır.
Bu ilçenin yemekleri, malzemeleri ve mevsim notları Giresun’da Yemek sayfasında ilçe başlığı altında duruyor.
