Giresun'un iç kesiminde, Harşit Çayı'nın açtığı derin vadiye kurulu küçük ve dağlık bir ilçe; adını 1964'te aldı, hafızası hâlâ Harşit'te.
Kuşak
İç kesim
keşif noktası
5
Kategori dağılımıDoğa & Yaylalar · 4Şehir & Kültür · 1
İLÇENİN TAMAMI
Gezilecek yerler
Her noktanın özeti, uzun anlatımı ve metnin dayandığı kaynaklar aşağıda sırayla veriliyor.
DOĞA & YAYLALAR
1 / 5
Harşit Vadisi
Gümüşhane'den denize uzanan derin vadi, ilçenin omurgası.
Harşit Çayı Gümüşhane'nin doğusundaki dağlardan doğar; Torul, Kürtün ve Doğankent'i geçip Tirebolu'nun hemen doğusunda Karadeniz'e dökülür. Doğankent çevresinde vadi yer yer daralıp derinleşir, yol ile su yan yana ilerler. Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde çevredeki bakır, kurşun, çinko ve demir madenleri bu çay üzerinden sallarla Tirebolu'ya taşınırdı; o dönemden kalma maden galerilerine yer yer rastlanıyor. Güvendik'ten Tirebolu'nun Ketençukuru köyüne uzanan yaklaşık 15 kilometrelik hat doğa yürüyüşüne elverişli sayılır; ilkbahar ve sonbahar en rahat mevsimler.
DOĞA & YAYLALAR
2 / 5
Çatalağaç (Erikdere) Şelalesi
Merkeze 5 km, yıl boyu akan vadi şelalesi.
Harşit Vadisi içinde, Doğankent'ten Gümüşhane–Kürtün'e giden karayolu üzerinde, Güvendik Tüneli çıkışındaki Çatalağaç köyünde yer alır; eski adı Şadı, halk arasında Erikdere Şelalesi olarak da bilinir. İlçe merkezine 5 kilometre uzaklıkta ve yıl boyunca akıyor; yüksekliğini resmî kaynaklar 20 ile 35 metre arasında veriyor, genişliği 7 metre dolayında. Hemen yanında duran eski değirmen, suyun bu vadide ne işe yaradığını hatırlatır; yanına yaklaştığında suyun yarattığı sisi ve serinliği hissediyorsun.
DOĞA & YAYLALAR
3 / 5
Santral Şelalesi
Yılın yalnız 15 günü görünen 150 metrelik yapay şelale.
Mayıs sonunda yaylalardaki karlar erir, Harşit ve Kavraz'ın suyu çoğalır; hidroelektrik santral fazla suyu tahliye edince kaya yüzünden aşağı yaklaşık 150 metrelik bir şelale dökülür. Görüntü mayısın son günlerinden haziranın ilk haftasına, yılda ortalama 15 gün sürer. Şelalenin çevresinde hava belirgin biçimde serinler; yola çıkmadan önce o yılın tahliye tarihini sormak iyi olur.
DOĞA & YAYLALAR
4 / 5
Doğankent Yaylaları
Tepealan, Kayabaşı ve Ağaçbaşı: yazın dolup taşan yaylalar.
Süttaşı mahallesi sınırları içindeki Tepealan, Kayabaşı ve Ağaçbaşı ile belediye mücavir alanındaki Pinti, Patanlı, Asarkaya ve Başyurt ilçenin geleneksel yaylalarıdır; Doymuş köyünün Ayıt Yaylası da aynı hattın parçası. İlçe halkının yarısına yakını hayvanını otlatmak ve temiz hava almak için yaz sezonunda yukarı çıkar; haziran–temmuzda, ilçe dışında yaşayan Doğankentlilerin de gelmesiyle yayla nüfusu ilçe nüfusunun üç-dört katına ulaşır. Yaylalarda yerleşim toplu, kalışlar kısa ve kış aylarında devamlı ikamet eden kimse bulunmuyor.
ŞEHİR & KÜLTÜR
5 / 5
Harşit Savunması Hattı
Birinci Dünya Savaşı'nda Rus ilerleyişinin durduğu vadi.
1916 yazında Doğu Karadeniz'e giren Rus ordusu Harşit Çayı'nın doğusunu işgal etti; Türk birlikleri çayın batısına geçişe izin vermedi ve hat, 1918 başında işgal sona erene kadar tutuldu. Savunmanın en yoğun yaşandığı, hattın merkezini oluşturan yer o zamanki adıyla Harşit, bugünkü Doğankent'tir. Vadide yürürken sırtların neden anıldığını bilmek manzaraya başka bir ağırlık katıyor.
AYNI İLÇENİN SOFRASI
Doğankent mutfağı
Doğankent'in mutfağı denizden değil, vadiden ve yayladan beslenir. Dik yamaçlarda mısır, karalahana ve fasulye yetişir; ormanın kenarından ısırgan, yayladan süt ve tereyağı gelir. Sofranın esası tencere yemeği ve dible: sebze ile pirinç kat kat dizilir, kısık ateşte uzun uzun pişer. Harşit Vadisi Gümüşhane'ye açıldığı için komşu Kürtün tarafının hamur işleri de buraya kadar gelir; siron bunun en açık işareti. İlçe halkının yarısı geçimini tarımdan, bunun da en büyük kısmını fındıktan sağlıyor; sabit arıcılık da yaygın ve çiçek balının yanında kestane balı üretiliyor. Son yıllarda ceviz, kivi ve bodur kiraz da sofraya giriyor.
Bu ilçenin yemekleri, malzemeleri ve mevsim notları Giresun’da Yemek sayfasında ilçe başlığı altında duruyor.
