Aynı adlı derenin açtığı vadide, kıyıdan 14 kilometre içeride uzanan; tarihî kemer köprüleri, fındık bahçeleri ve yaylalarıyla tanınan bir iç kesim ilçesi.
Kuşak
İç kesim
keşif noktası
5
Kategori dağılımıDoğa & Yaylalar · 3Şehir & Kültür · 2
İLÇENİN TAMAMI
Gezilecek yerler
Her noktanın özeti, uzun anlatımı ve metnin dayandığı kaynaklar aşağıda sırayla veriliyor.
DOĞA & YAYLALAR
1 / 5
Yağlıdere Vadisi
Eskiden "Şah Yolu" denen, kıyıyı iç kesime bağlayan yeşil vadi.
Vadi, Yağlıdere'yi güneydeki Alucra'ya bağlayan eski bir geçit; Karadeniz limanlarını İpek Yolu'na bağlayan tarihî Yağlıdere yolu buradan geçiyordu ve güzergâh geçmişte "Şah Yolu" adıyla biliniyordu. Yol boyunca tescilli on üç kemer köprü, değirmen kalıntıları ve neredeyse yapılaşmamış bir orman örtüsü var. Derenin adı bile vadinin işine dayanıyor: Çakrak'taki süt işleme merkezinin atıkları dereye aktığı için su yağlı göründüğünden yöreye Yağlıdere denmiş. İlkbahar ve sonbaharda, su yüksekken ve renkler dönerken daha etkileyici.
ŞEHİR & KÜLTÜR
2 / 5
Hacı Abdullah Halife Külliyesi
16. yüzyıldan kalan zaviye, cami, değirmen ve misafirhane.
Tekke köyündeki külliye, Yavuz Sultan Selim'in Trabzon valiliği sırasında annesi Gülbahar Hatun tarafından vakıf tahsis edilen bir zaviyenin çevresinde cami, medrese, misafirhane, değirmen, fırın ve çeşmeyle birlikte gelişti. Kurucusu Hacı Abdullah Halife 15. yüzyıl sonu ile 16. yüzyılın ilk yarısında yaşamış, bölgenin İslamlaşma sürecine katkıda bulunan ahi liderlerinden; türbesi yakındaki Tuğlacık köyünde. Kanuni döneminden kalma vakfiye, yaklaşık iki metre uzunluğunda bir ceylan derisi üzerine siyah ve kırmızı mürekkeple yazılmış. Kıyı limanlarını İpek Yolu'na bağlayan yolun bir menzilinde olması, külliyenin neden burada kurulduğunu anlatıyor.
DOĞA & YAYLALAR
3 / 5
Gölyanı Yaylası
Sınır köyünde, küçük bir gölün çevresine kurulmuş ahşap oba.
Sınır köyü sınırlarında, ilçe merkezine 51 kilometre uzaklıkta bir oba; adını yanı başındaki, çanak biçimli yaklaşık 3.000 metrekarelik doğal gölden alıyor. Evler yöreye özgü 'hartama' denen ahşapla yapılmış, çevre tamamen çam ormanı; alan doğal sit kapsamında olduğu için betonarme yapıya izin verilmiyor. Yaylacılar nisan ile aralık arasında çıkıyor, şenlik zamanlarında yayla belirgin biçimde canlanıyor. Yollar kardan açıldıktan sonra, haziran–eylül arası gitmek en rahatı; yürüyüş ve kamp için uygun.
DOĞA & YAYLALAR
4 / 5
Çağlayan Şelalesi
Kaynağından beslenen, yıl boyu akan 60 metrelik şelale.
Çağlayan mahallesindeki şelale, yaklaşık 665 metre yükseklikte bir kayalıktan 60 metre boyunca dökülüyor; genişliği 5 metre kadar. Doğrudan kaynaktan beslendiği için yazın da kurumuyor, yıl boyu akıyor. Köyde şelalenin yanı sıra mağaralar, ortaçağdan kalma bir kilise, tarihî bir köprü ve sivil mimarlık örneği yapılar var; çevrede seyir terasları, kamelyalar ve yürüyüş yolları düzenlendi. İlçe merkezinden 26 kilometre uzakta; yol yayla güzergâhını izlediği için gidiş kendi içinde bir gezi.
ŞEHİR & KÜLTÜR
5 / 5
Ağa Köprüsü
1816'da yapılmış, tek kemerli andezit taş köprü.
Alucra karayolu güzergâhında, Yağlıdere Irmağı üzerindeki köprü kitabesine göre Kethüdazade Mehmet Emin Ağa tarafından hicri 1232'de, yani 1816'da yaptırıldı; Giresun merkeze 48 kilometre. Kemerde ince yonu andezit, tempan duvarlarında moloz taş, korkuluklarda kesme taş kullanılmış; kemerin karnına karşılıklı dörder, yani toplam sekiz kare barbakan nişi oyulmuş. Tek gözlü yuvarlak kemerin üzeri hafif dışa taşıntılı, daha dar bir hafifletme kemeriyle çevrelenmiş; tabliye moloz taş döşeli, ayaklar iki yanda dere yatağındaki kayalık zemine oturuyor. Onarıldıktan sonra sağlam duruyor ama araç trafiğine kapalı — yürüyerek geçilir.
AYNI İLÇENİN SOFRASI
Yağlıdere mutfağı
Yağlıdere mutfağı kıyıdan değil vadiden ve yayladan besleniyor. Hamsi burada misafir; sofranın asıl sahibi mısır unu, karalahana, kuru fasulye ve tereyağı. İlçenin geçimi fındık, hayvancılık ve arıcılığa dayandığı için yemeklerde fındık ve bal da sık karşımıza çıkıyor. Kaymakamlığın yayımladığı yöresel lezzet derlemesi kileri de sayıyor: fırın fasulyesi ve fırın darısı, taflan–üzüm–armut–töngel pekmezleri, fasulye ile mantar turşuları, karalahana, ısırgan, pezik, madımak, kaldirik, sakarca, mendek ve merulcan gibi otlar. İlkbaharda vadi yamaçlarından toplanan otlar ve ormandan çıkan mantar, kışın ise tuzlanıp turşulanan sebzeler mevsimi belli eder. Çoğu tarif tek tencerede, uzun uzun pişen, doyuran yemekler.
Bu ilçenin yemekleri, malzemeleri ve mevsim notları Giresun’da Yemek sayfasında ilçe başlığı altında duruyor.
