1 / 4Karşılama: yörenin temel oyunu
Karşılama, Giresun oyunlarının temelini oluşturan ve en yaygın oynanan türdür. Adını karşılıklı oynanmasından alır ve oyun çok eskiye dayanır. Yörede oyunlar genellikle horon ağırlıklı olduğu için kızlar ve erkekler çoğunlukla ayrı ayrı oynar; karşılamada ise kız ve erkekler birlikte, karşı karşıya oynar. Oyun ritmik olarak 9 zamanlıdır ve ayak değişmeden ritim kalıbında değişiklikler olabilir. Temel figürler yürüme, ayak vurma ve erkeklerde çökmedir; bu üç figüre bağlı olarak doğaçlama yoluyla türetilmiş on kadar figür daha icra edilir. Çoğunlukla bağlama, davul-zurna ve kemençe ile oynanır. Erkek gururlu ve mağrur, kızlar ise daha nazlı ve cilveli oynar.
2 / 4Horonlar: sallama ve sıksara
Horon, Doğu Karadeniz'in kıyı kesimlerinde toplu olarak ve daha çok bağlı diziyle oynanan disiplinli halk oyunlarının genel adıdır. Giresun'da esas olarak Görele ilçesi ve çevresinde sıkça icra edilir; bunun nedeni büyük kemençe üstatlarının Göreleli olmasıdır ve horonların adları bu ustaların adlarıyla anılır. Erkek Sallaması 5 zamanlıdır, en az üç kişiyle oynanır ve horonun olmazsa olmazı sayılan "alaşağı" figürü sıkça yapılır; bir bakıma sık horona geçmek için ısınma oyunudur. Sıksara ise sallamanın aksine daha sert ve coşkulu oynanır, 7 zamanlıdır: az zamanda çabuk ve fazla figür yapmak gerekir. Kız Sallaması Cumhuriyet'ten sonra ortaya çıkmıştır, 7 zamanlıdır ve figür zenginliği beş ya da altıyı geçmez. Horonun figürlerinde belleme, çapalama, dalgaların kıyıdan çekilişi, kürek çekme ve balıkların ağa yakalandığı andaki çırpınışı canlandırılır.
3 / 4Tüfekli Çandır Karşılaması
Oyun adını Giresun'a bağlı Çandır köyünden alır ve herkesin bildiğinin aksine bir savaşı anlatmaz. Giresun ve çevresinde düğünlerde "konak gitme" denen bir gelenek vardır; bu ziyaretlerde herkes kendi köyünün oyununu oynar ve Çandırlılar gittikleri köylerde ilk olarak bu oyunu oynar. Tüfeği olan herkes ortaya toplanıp bir daire kurar, içlerinden tecrübeli biri çavuşluk yapar. Oyun özellikle davul ve zurna ile oynanır ve normal karşılama ritminden daha ağırdır; 9 zamanlıdır. Çavuşun "nişan al" komutuyla havaya ya da daire ortasına nişan alınır, "ateş" komutuyla ateş edilir; boşalan tüfekleri barut ve kapsül dağıtan çavuş doldurur. İlk zamanlar çakmaklı üstten doldurmalı tüfekler, sonra mavzer, daha sonra av tüfekleri kullanılmıştır. Folklorcu Muzaffer Sarısözen oyunu 14 Mart 1948 tarihli Ulus gazetesinde yazmıştır. Âdet bugün büyük ölçüde ve güvenlik nedenleriyle terk edilmiştir.
4 / 4Fingil, Gürcü sallaması ve iç kesimde barlar
Fingil, yörede kolbastı ya da metelik adıyla da bilinir ve çoğunlukla türkülü oyunlardır; 2 ve 4 zamanlıdır, figür genişliği azdır ve en çok kullanılan enstrüman bağlamadır. Giresun'da gruplar çoğunlukla Lazutlar ya da Dereboyu Kavaklar'ı kullanır, ama yörede Sokak Başı Meyhane ve Oy Bahçenize Ben Giremedim gibi daha pek çok fingil havası vardır. "Kol" deyiminin, Cumhuriyet öncesi ve sonrası dönemde kırsalda görev yapan kolculardan geldiği aktarılır. Gürcü Sallaması, merkezden Ordu yönüne doğru, özellikle Bulancak ve Piraziz ilçesi ile yükseklerinde görülür; muhacirler zamanında buralara yerleşen Gürcü halkı tarafından getirildiği sanılır ve 8 zamanlıdır. Kelkit Havzası'na dahil Şebinkarahisar, Alucra ve Çamoluk ilçelerinde ise karşılama ve horon dışında bar türü oyunlar oynanır; İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü bu oyunların bilimsel bir alan çalışması yapılmadığı için hiçbir repertuvara dâhil edilmediğini ve bölgede kapsamlı bir çalışma gerektiğini belirtiyor.
