GİRESUN’DA YEMEK · İLÇE SOFRASI
Şebinkarahisar mutfağı
Şebinkarahisar sofrasının tamamı: 8 yöresel yemek, temel malzemeler ve her maddenin dayandığı kaynaklar bu sayfada.
- Kuşakİç kesim
- yöresel yemek8 yemek
- Tür dağılımıÇorba (1) · Ana yemek (3) · Hamur işi (2) · Tatlı (2)
GİRESUN MUTFAĞI NASIL BİR MUTFAK
Şebinkarahisar mutfağı nasıl bir mutfak
Şebinkarahisar, Giresun'un kıyı şeridinden Giresun Dağları'yla ayrılmış iç kesiminde, Kelkit Havzası'nda ve denizden 1.300 metre yükseklikte oturur. Kıyıya paralel uzanan yüksek dağlar nemli rüzgârları tuttuğu için ortalama yağış, kıyı şeridinde 1.300 milimetreyi aştığı hâlde iç kesimde 500-750 milimetreye düşer; iklim sıcaklık ve kuraklık bakımından Orta Anadolu'yu andırır, yağışlar ilkbahar ve sonbahara kayar. Bu yüzden sofranın ağırlık merkezi hamsi değil buğday, dövme, yufka ve yöre otlarıdır — mısır unu da kullanılır ama kıyıdaki kadar belirleyici değildir. Ceviz, dut ve kuşburnu ilçenin imzası; karadutu coğrafi işaretle tescillidir, cevizi ince kabuğu ve dolgun içiyle ayrı tutulur. Yemekler büyük ölçüde etsiz ve mevsimliktir, kışa pekmez, pestil, köme ve kuru olarak saklanır.
İLÇENİN TAMAMI
Sofradaki yemekler

Toyga Çorbası
ÇorbaYoğurdun tahılla birlikte, sürekli karıştırılarak pişirildiği ekşi bir kış çorbası. Belediyenin resmî yöresel lezzet listelerinde Şebinkarahisar'ın çorbaları arasında, ayran çorbası ve haşıl ile aynı sırada sayılır. Yoğurdun ve buğdayın iç kesim sofrasındaki ağırlığını en iyi gösteren yemeklerden biri; sıcak içilir.

Keşkek
Ana yemekDövülmüş buğdayla etin birlikte uzun uzun pişirilip koyu bir kıvama gelmesiyle yapılır. Belediyenin yemek çeşitleri listesinde evelik sarması ve ısırgan yağlaşıyla birlikte anılır; ilçede davet ve düğün yemeği sayılır, kalabalık için büyük kazanda hazırlanması geleneğin parçasıdır.

Siron
Hamur işiİnce açılmış yufkaların haşlanıp katlanması, üzerine yoğurt ve kızdırılmış tereyağı gezdirilmesiyle hazırlanır. Buğdayın ve yoğurdun başrolde olduğu bu hamur işi, ilçenin iç kesim mutfağını kıyıdan en net ayıran yemeklerden biri; Kelkit hattı boyunca Alucra ve Çamoluk sofralarında da aynı adla yapılıyor.

Kete
Hamur işiKavrulmuş unun iç olarak kullanıldığı, dışı çıtır içi yumuşak kalan bir hamur işidir. Belediyenin ekmek listesinde fırın kurusu, fetir, peksimet ve somunla aynı aileden sayılır; çay yanında ve yol azığı olarak sevilir.
temsili görselIsırgan Yağlaşı
Ana yemekBaharın ısırganı haşlanıp ezilir; sarımsak, un ve tereyağıyla muhallebi kıvamına gelene kadar pişirilir, üzerine sarımsaklı kızgın yağ gezdirilir. Resmî yöresel listelerde "ısırgan yağlaşı" ve "ısırganlı yağlı aş" adlarıyla geçiyor. Kıyıda yağlaş mısır unundan yapılan bir kahvaltılıkken Şebinkarahisar'da aynı ad bir ot yemeğine verilir — iç kesimle kıyı arasındaki farkı tek kelimede gösteren örnek.
temsili görselDut Pekmezi
TatlıŞeker tadındaki dutun hiçbir katkı maddesi eklenmeden kaynatılması, sonra toprak çanaklarda güneş ışınlarıyla kıvama getirilmesiyle elde edilir. Coğrafi işaretle tescilli Şebinkarahisar karadutunun yanı sıra pestil ve köme de aynı dut bolluğundan doğar; kışın tahin ya da cevizle yenir.
temsili görselTamzara Kuşburnu Marmelatı
TatlıDağ yamaçlarından toplanan kuşburnunun uzun uzun kaynatılıp süzülmesiyle yapılır; belediyenin reçel listesinde kuşburnu ve böğürtlen reçelleri birlikte sayılır. Tamzara'daki kadın kooperatifinin ürettiği marmelat ve kuşburnu sirkesi, ilçenin kıyıda karşılığı olmayan bir ürünü; kahvaltıda ekmek üstünde yenir.
Evelik Sarması
Ana yemekYörede kendiliğinden yetişen evelik otunun yapraklarına iç sarılarak hazırlanır; belediyenin yemek çeşitleri listesinde bu adla geçer. Yaprağın kendinden gelen hafif ekşi tadı sarmanın karakterini belirler; ot ilkbaharda toplandığı için mevsimlik bir yemektir.
AYNI İLÇENİN GEZİSİ
Şebinkarahisar ilçesini gez
Bu sofranın geldiği yer: ilçenin keşif noktaları, tanıtımı ve kaynakları Keşfet sayfasında duruyor.
İLÇE İLÇE SOFRA
Aynı kuşaktaki diğer sofralar
Bu sayfa Giresun’un mutfak kültürünü tanıtır; işletme, restoran veya ürün önerisi içermez. Yemek adları, malzemeler ve gelenekler ilçeden ilçeye değişebilir. Fotoğraflar açık lisanslı arşivlerden alındı; fotoğrafçı ve lisans her karenin yanında yazılıdır. Bütün fotoğraf künyeleri
